บ้านแสนรกของคนยุ่งเหยิง

ตอนที่ 3 : เริ่มงาน!!!

“ซิริส~ ทำไมกลับมาช้าจังอ่า~~~”ภูติน้อยถาม

“เฮ้ เดี๋ยวชั้นจะไม่อยู่บ้านนะ”ซิริสพูดสั้นๆ เด็กหนุ่มก้มลงไปค้นๆหีบใส่ของสะสมของตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

“เอ๋ งานเหรอ?”

“อือ งานหนักด้วย แต่ค่าตอบแทนดีเลยรับทำ”ซิริสยักไหล่

“โอเคๆ แล้วจะไปกี่วันล่ะคราวนี้?”ภูติน้อยถามอีก

“ไม่แน่อ่ะ บอกเวลาแน่นอนไม่ได้เหมือนกัน”ซิริสยังคงค้นของต่อไป “ช่วงที่ชั้นไม่อยู่ ฝากเฝ้าบ้านด้วยละกันนะ”

“ได้ๆ แล้วนั่นกำลังคนอะไรอ่ะ?”

“รองเท้าท่องนภา ชั้นว่าชั้นเก็บเอาไว้ในนี้แหละ”

รองเท้าท่องนภา เป็นหนึ่งในไอเทม

“อ๋อ ไอ้รองเท้าปีกทองอ่ะนะ”ภูติน้อยว่า “แต่เท่าที่ข้าจำไม่ผิด ครั้งสุดท้ายไม่ใช่ว่าเจ้าเอาไปแขวนไว้ที่ประตูหลังบ้านหรอกเหรอ?”

“อ้าว แล้วทำไมไม่บอกแต่แรกล่ะเนี่ย”ซิริสหัวเสียน้อยๆ

“น้อยๆหน่อย เจ้าไม่ได้ถามข้าด้วยซ้ำ”ภูติน้อยทำแก้มป่อง

“เออๆ ชั้นผิดเองแหละ”ซิริสโบกมือน้อยๆ ร่างสูงรีบวิ่งลงไปชั้นล่างเพื่อหารองเท้าทันที

ฟิ้ว...

ตอนนี้ร่างสูงโปร่งของซิริสกำลังทะยานอยู่เหนืองท้องฟ้ายามราตรี รองเท้าท่องนภาคือหนึ่งในไอเทมของสะสมของซิริสที่เขาได้มันมาจากการประมูลใต้ดิน

“เมืองบาร์น ชายแดนรัฐกราเซีย”ซิริสทวนสถานที่ที่จะไปกับตัวเอง

“ให้ตายสิ...ปิศาจจิ้งจอกเนี่ยนะ”

ปิศาจจิ้งจอก ในหมู่ปิสาจด้วยกันนั้นถือเป็นปิศาจชั้นสูงที่มีพลังค่อนข้างมาก ฉลาดหลักแหลม เจ้าเล่ห์ และร้ายกาจอย่างมน่าเชื่อ แถมยังเป็นปิศาจที่สามารถใช้เวทย์ได้อีกต่างหาก เรียกได้ว่างานคราวนี้ไม่เบาเลยทีเดียว ถึงซิริสจะสามารถทำได้จริงๆก็คงได้แผลซักแผลสองแผลแน่ นั่นทำให้เขาไม่ชอบใจเท่าไหร่ [แต่มันไม่เคยคิดหรอกว่าถ้าเป็นคนอื่น ร้อยทั้งร้อยก็ตายเรียบ]

“ขออย่าให้เป็นจิ้งจอกเก้าหางเลยก็แล้วกัน”ซิริสพึมพำ

ปิศาจจิ้งจอกยังแบ่งได้อีก 2 ประเภท คือปิศาจจิ้งจอกธรรมดา กับจิ้งจอกเก้าหาง ซึ่งจิ้งจอกเก้าหางนั้นจะมีความสามารถเหนือกว่าปิศาจจิ้งจอกธรรมดาเกือบๆ 10 เท่า และยังมีข่าวลือว่าปิศาจพวกนี้เป็นปิศาจเลือดบริสุทธิ์ที่สามารถแปลงกายเป็นคนได้อีกต่างหาก ถึงจะไม่มีใครเคยเห็นร่างแปลงของปิศาจจิ้งจอกเก้าหาง แต่ซิริสเองก็ไม่ได้อยากเป็นผู้ประเดิมรายแรกหรอกนะ!!!

“เอาวะ ถ้าทำพลาดล่ะขายหน้าวาสอันดับหนึ่งหมด”ซิริสแบะปาก

- อีกด้านหนึ่ง -

ที่บาร์เหล้า “ชาร็อต” สถานที่ที่ซิริสเพิ่งได้พบปะพูดคุยและรับงานจากเกรย์ เดอ เอลฟาร์ หลังจากที่ซิริสร่ายเวทย์ใส่เกรย์เสร็จเด็กหนุ่มก็รีบจากไป ส่วนเกรย์กลับเดินกลับเข้าไปในบาร์ แล้วตรงไปพูดคุยบางอย่างกับเจ้าของบาร์เหล้า เจ้าของบาร์ก็พยักหน้ารับและเปิดให้เกรย์เดินเข้าไปในห้องใต้ดินลับของร้าน

“ท่านว่าเจ้าหนุ่มนั่นมันจะทำสำเร็จเหรอ ท่านเกรย์”ชายคนหนึ่งถาม

และในห้อง นอกจากเกรย์และเขาแล้ว ยังมีคนอื่นๆอยู่อีกราวๆสามถึงสี่คน และน่าแปลกที่ทุกคนล้วนแต่งกายด้วยชุดนักเวทย์มนต์ชั้นสูงทั้งนั้น แม้จะเป็นคนละสีกันก็ตาม

เกรย์ไม่ยอมตอบคำ กลับหันไปรับชุดคลุนักเวทย์สีเทาอ่อนๆจากนักเวทย์อีกคนมาสวม ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ประธาน เป็นอันครบองค์ประชุม

“สมคำเล่าลือจริงๆ...ซิริส ฟอร์ด...คนนั้น”เกรย์พูดสั้นๆ

“เก่ง?”เสียงหวานของนักเวทย์ในชุดคลุมสีขาวถาม

“ใช่...เก่ง...มากจนน่ากลัว”เกรย์ตอบ

“มันจะขนาดไหนกันเชี้ยว”ชายหนุ่มในชุดคลุมสีน้ำตาลว่า

“เด็กคนนั้นสามารถแก้กับดัก “ค่ายกลวายุ” ของข้าได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แถมยังสามารถมองมาเห็นข้าที่ใช้ “เกราะสายลม” กำบังกายอยู่ได้ด้วย”เกรย์ตอบ

“หา!?!”

“เก่งกาจ...เด็ดขาด...และน่ากลัว”เกรย์พูดด้วยน้ำเสียงสั่นน้อยๆ

ตั้งแต่เขาเข้ารับราชการเป็นนักเวทย์...จนกระทั่งกลายเป็นหนึ่งใน “ผู้ใช้พลังธาตุวายุ” ได้สำเร็จ ไม่เคย...ไม่เคยมีซักครั้งที่จะเป็นเช่นนี้

นอกจากเขาที่เป็นหนึ่งในสิบนักเวทย์สายวายุขั้นสุดยอดแล้ว ทุกคนในที่นี้ก็เป็นนักเวทย์ที่ติดอันดับ 1 ใน 10 ตามพลังธาตุของตัวเองเช่นกัน เขาจึงไม่รู้สึกเสียหน้าที่จะพูดออกไปว่านักเวทย์ขั้นสูงอย่างเขาจะมาแพ้ให้กับ...เด็กหนุ่มหน้าอ่อนคนหนึ่ง

เกรย์ย้อนคิดไปถึงตอนที่เขาปรากฎตัวออกมา แววตาของซิริสในตอนนั้นไม่ได้มีแค่ความไม่ไว้วางใจ แต่มันกลับแฝงไปด้วยรังสีคุกคามอย่างประหลาด ไม่ว่าเจ้าตัวจะรู้หรือไม่ แต่รังสีนั้นกลับทำให้เกรย์ไม่กล้าที่จะโกหกออกไปเลย อีกทั้งเวทย์สายฟ้าที่ซิริสใช้ หากว่าเขาไม่เก่งพอล่ะก็...มีหวังได้ถูกช็อตจนเกรียมไปทั้งตัวแน่ๆ

“มันก็แค่เด็ก จะไปกลัวอาไร๊”ชายหนุ่มในชุดสีแดงเพลิงว่า

“อย่าประมาทดีกว่านะ อย่าลืมว่าเขาเป็น “วาส” อันดับหนึ่งของเมืองเถื่อน มิดเดิล ฟรอนเทียร์นะ”หญิงสาวในชุดคลุมสีฟ้าอ่อนๆกล่าว

“ก็นั่นแหละ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องไว้วางใจไอ้เด็กนั่นนี่”ชายในชุดคลุมสีแดงฮึดฮัด

- เมืองบาร์น -

ตึก!

ร่างของเด็กหนุ่มกระโดดลงมายืนอยู่บนผืนดินอีกครั้ง หลังจากผ่านการเดินทางบนท้องฟ้ามาค่อนคืน

“ฮ้าวววว ง่วงจัง”ซิริสหาวหวอดพลางมองท้องฟ้าที่เริ่มเป็นสีม่วงเพราะพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นแล้ว

“ไปหาที่พักเอาแรงก่อนดีกว่าเรา”ซิริสพึมพำๆ แต่...

กรร...

......เอาแล้วไง...เพิ่งเข้ามาก็เจอเลย......

......ทำไมต้องมาแจ๊คพอตแตกเอาตอนที่ไม่อยากได้ที่สุดด้วยว้า......

ฟิ้ว...

กลิ่นอายพลังเวทย์มนต์ปลิวว่อนไปทั่ว มวลอากาศรอบบริเวณกำลังสั่นไหวอย่างแรงจนซิริสขมวดคิ้ว

“แกคือ...ปิศาจจิ้งจอกที่มาอาละวาดแถวนี้ล่ะสิ”ซิริสพูดช้าๆ

ตึก

ร่างใหญ่โตของปิศาจจิ้งจอกตัวหนึ่งก้าวออกมาจากความมืดของถนน ขนาดของมันใหญ่กว่าจิ้งจอกธรรมดาพอสมควร เทียบได้กับสิงโตตัวใหญ่ๆซักตัว ขนของมันเป็นสีเงินสว่างทั้งตัว และแน่นอนว่าสิ่งแรกที่ซิริสสังเกตต้องเป็นหางของมัน

......ซวย!......

“ว้า...ทำไมแกต้องเป็นจิ้งจอกเก้าหางด้วยนะ”ซิริสแบะปาก

ควับๆ

ร่างสูงโปร่งยังไม่ชักดาบยาวที่พาดหลังอยู่ กลับชักมีดสั้นสองเล่มจากข้างเอวขึ้นมาแทน

_______________________________________________________________