บ้านแสนรกของคนยุ่งเหยิง

ตอนที่ 4 : ผนึกพลัง 

กรร!

จิ้งจอกเก้าหางกระโจนเข้าใส่ซิริสอย่างแรง เท้าหน้าเงื้อหมายจะตะปบ

“ดูเชิงก่อนดีกว่า”ซิริสพึมพำ ใบหน้าคมนั้นแปรเปลี่ยนจากตกใจเป็นนิ่งสนิทและเย็นชา มาดที่แตกกระจายเริ่มเข้าที่เข้าทางตามเดิม ร่างสูงรีบกระโดดหลบไปบนยอดไม้

ตึง!!!

กรงเล็บของเจ้าจิ้งจอกวืดไปตะปบพื้นแทน ทำเอาพื้นหินแตกเป็นเสี่ยงๆ

“แรงเยอะได้ใจ”ซิริสยิ้มเล็กน้อย

“...กรร...”

“แน่จริงก็ขึ้นมาสิ”ซิริสว่า

ตึง

ผิดคาด เจ้าจิ้งจอกกลับกระโดดขึ้นมาจริงๆ มันเอาเท้าถีบพื้นเพื่อให้กระโดดได้สูงขึ้นจนอยู่ในระดับเดียวกับซิริสแล้ว

“เร็วดีนะ...แต่โง่ไปหน่อย”ซิริสเห็นเจ้าจิ้งจอกมาอยู่ในระยะหวังผล มีดสั้นก็ถูกปาออกไปทันที เพราะในอากาศย่อมไม่มีที่ให้หลบ แถมจะเคลื่อนไหวก็ลำบากด้วย แต่เขาคิดผิด

กร๊อบ!!!

เจ้าจิ้งจอกกัดมีดสั้นที่ถูกปามาเอาไว้ แล้วขบจนหักเป็นสองท่อนคาปาก เท้าหน้าทั้งสองตะปบซิริสอีกครั้ง

“ชิ!”ซิริสรีบถีบตัวลงจากต้นไม้ ปล่อยให้กรงเล็บของจิ้งจอกหักต้นไม้จนแหลกแทน

“...ฮื่อ...ฮื่อ...”จิ้งจอกขู่ในลำคอ

“แรงเยอะ แถมฉลาดไม่เลว”ซิริสเอ่ยชม

......เริ่มตึงมือแล้วสิ......

......เอาไงดี......

ฟู่...

เปลวไฟสีฟ้าน้ำทะเลที่หางทั้งเก้าส่งเสียงแปลกๆ

“ยุ่งล่ะ”ซิริสพึมพำ แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น สีหน้ากลับไม่เปลี่ยนซักนิด

ฟู่ว~~~

เจ้าจิ้งจอกสะบัดหางทั้งเก้า ปล่อยให้ลูกไฟพุ่งเข้าใส่ซิริส

“จิ้งจอกเก้าหางใช้เวทย์ได้นี่นะ”ซิริสกระโดดหลบไปทางซ้าย แต่คาดไม่ถึง เปลวไฟกลับหักโค้งตามเขามาอีกเนี่ยสิ!

“ไฟยังเป็นชนิดติดตามอีก เซ็งจริงๆ”ซิริสแบะปากเล็กน้อย

......ไม่ได้อยากเอาจริงกับจิ้งจอกเลยนะเว๊ย แต่มันสุดทนแล้วฟร่ะ!!!......

“เว็ตเตอร์เรน”ซิริสโบกมือ

ซ่า...

สายฝนชุ่มฉ่ำเทลงมาอย่างแรง ทั้งๆที่ไม่มีเค้าว่าฝนจะตกเลยแต่น้อย ขนาดเมฆซักก้อนยังไม่มี

“ที่ไม่อยากใช้เพราะมันเปียกนี่แหละ”ซิริสถอนหายใจ ฝนเวทย์ที่เสกลงมาได้ดับไฟไปหมดแล้ว แถมยังทำให้ตัวของเจ้าจิ้งจอกเก้าหางเปียกมะล่อกมะแล่กจนใช้ไฟไม่ได้อีก [ชักหมั่นใส้พระเอกขี้เก๊กขึ้นมาตงิดๆ]

“ฮะๆๆๆ เปียกยิ่งกว่าลูกหมาตกน้ำอีกนะแก”ซิริสแหย่

“กรร!!!”

“อะไร? แค่นี้มีเคืองกันด้วย”ซิริสยิ่งใส่ไฟทั้งๆที่หน้านิ่งๆ

“แฮ่!!!!!!!!”เจ้าจิ้งจอกดูจะเหลืออด ร่างใหญ่โตของมันพุ่งเข้าใส่ซิริสอย่างรวดเร็ว

“อะไรกันว้า...โกรธง่ายจริง”ซิริสยิ้มกว้าง

......ติดกับ!......

วิ้ง!!!

ฉับพลัน พื้นหินข้างหน้าซิริสก็เปล่งแสงสว่างวาบ ทำเอาเจ้าจิ้งจอกที่กระโจนเข้ามชะงัก แต่ด้วยความเร็วขนาดนั้นจะให้หลบก็ไม่พ้นแล้ว

“เช็กเมท [รุกฆาต]”

เปรี๊ยง!!!!!

สายฟ้าฟาดลงมาอย่างรุนแรง ถูกร่างของเจ้าจิ้งจอกจนมันชาไปทั้งตัว

“เวทย์สายฟ้าเนี่ย มันควบคุมยาก แถมจะเล็งเป้าที่เคลื่อนไหวเร็วๆอย่างแกคงยาก เพราะงั้นมันก็ต้องมีเล่ห์เหลี่ยมกันหน่อยล่ะ”ซิริสงัดปลอกคอแปลกๆขึ้นมา แล้วล็อคเข้าที่คอของจิ้งจอกเก้าหางอย่างรวดเร็ว“กรร!!!”ดูเหมือนมันจะไม่พอใจหนัก ร่างใหญ่โตพุ่งเข้าใส่ซิริสในระยะประชิด

พลั่ก!

ซิริสคาดไม่ถึงว่าเจ้าจิ้งจอกจะไม่ทรุดลงจากเวทย์สายฟ้าของเขา จึงโดนมันกระแทกเข้าที่ท้องน้อยอย่างแรงจนกระเด็นไถลไปไกล

ตึก

ร่างสูงเอามือยันพื้นแล้วดีดตัวขึ้นมาได้ แต่เท้าก็ยังครูดไปด้านหลังยาวพอควรจากแรงกระเด็นที่เจ้าจิ้งจิกกระแทกใส่

“แค่กๆ...แรงดีไม่เลวนี่”ซิริสปาดเลือดออกจากมุมปาก

“กรร!!!”

“เออๆ พยศเข้าไปเถอะ แต่แกจะพยศได้ซักกี่น้ำกัน”ซิริสเดือดจัดที่โดนเล่นงาน เด็กหนุ่มหยิบลูกแก้วสีขาวนวลขึ้นมาถือไว้ในมือ

“ธันเดอร์ โบลธ”ซิริสร่ายเวทย์ใส่ลูกแก้ว

เปรี๊ยะๆๆๆๆๆ

สายฟ้าแล่นจากฝ่ามือของซิริสเข้าไปอยู่ในลูกแก้ว และท่ามกลางความคาดไม่ถึง สายฟ้านั่นกลับถูกส่งไปยังปลอกคอที่เจ้าจิ้งจอกสวมอยู่อย่างแรง

“เอาล่ะ ช่วยยอมจำนนดีๆได้รึยัง เดี๋ยวชั้นจะจับแกกลับไปเขตแดนของปิศาจ จะได้ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับเมืองมนุษย์อีก”ซิริสว่า แต่แทนที่มันจะยอมจำนนแต่โดยดี มันกลับยิ่งขู่กระโชกเข้าไปอีก

“อะไรกัน แกฟังภาษามนุษย์รู้เรื่องไม่ใช่รึไง บอกแล้วไงว่าชั้นจะพาแกกลับบ้าน ไม่ฆ่าแกหรอกน่า”ซิริสชักงง

“...กรร...”เจ้าจิ้งจอกขู่ซิริส ขนทั้งร่างพองฟู แสดงออกว่าไม่พอใจหนัก

“ชะ เป็นแค่ปิศาจกลับเรื่องมากซะอีก อยากอยู่นักรึไงเขตของมนุษย์เนี่ย ถึงอาหารแกจะเยอะแต่มันก็ไม่ใช่บ้านของแก ไม่มีที่ไหนที่อยู่ได้สุขใจเท่าบ้านตัวเองหรอกน่า”ซิริสส่ายหัว

“...แฮ่...”

“เฮ้อ เรื่องมากจริง คนเขาง่วงนะเนี่ย เอาเป็นว่าแกจะไม่พอใจยังไงแต่ชั้นก็ต้องจัดการละกัน”ซิริสก้าวเท้าเข้ามาใกล้จิ้งจอกปิศาจ

“ในนามแห่งผู้ใช้เวทย์ ซิริส ฟอร์ด ขอทำการผนึกพลังปิศาจตนนี้เสีย!!!”ซิริสตะโกน

วิ้ง...

ซู่ม!!!!!!!

ไอปิศาจหนาแน่นจำนวนมากไหลออกจากร่างของเจ้าจิ้งจอกเก้าหาง พลังทั้งหมดจับตัวกันเป็นลูกเพลิงสีฟ้าน้ำทะเลตามไฟที่ปลายหางของเจ้าจิ้งจอกปิศาจ ก่อนจะพุ่งเข้ามาที่ลูกแก้วในมือซิริส ลูกไฟนั้นห้อมล้อมลูกแก้วสีใส และหลอมรวมเข้ากับตัวลูกแก้วจนทำให้ลูกแก้วเปลี่ยนสีไป กลายเป็นสีเดียวกับลูกไฟนั้นไม่มีผิด แต่ยังคงความใสสะท้อนแสงของลูกแก้วดั้งเดิมเอาไว้

“ผนึกพลังเรียบร้อย”ซิริสแยกเขี้ยว “เท่านี้แกก็...เฮ้ย!!!!!”

ตรงหน้าเขา แทนที่จะเป็นเจ้าปิศาจจิ้งจอกเก้าหางจอมเรื่องมากตัวเดิม มันกลับกลายเป็น...

_______________________________________________________________