ตอนที่ 6 : หน้ากากของซิริส
posted on 20 Apr 2009 20:37 by cartoon-zaiki in Original......บ้า...บ้าที่สุด!!!......
ปัง!!!!!
ซิริสทุบโต๊ะไม้อย่างแรงจนสั่นไปหมด แจกันปักดอกไม้กลิ้งหล่น น้ำเจิ่งนอง ดอกไม้ก็กระจัดกระจายเต็มพื้น แต่ตัวต้นเหตุก็หาได้สนใจไม่
......ไม่เห็นเคยรู้มาก่อนเลยว่าเวลาผนึกปิศาจต้องกลายเป็นเจ้านายของมันน่ะ!!!......
“โว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”
......สถานะของบ้านของซิริส ฟอร์ด วาสอันดับหนึ่งแห่งมิดเดิล ฟรอนเทียร์......
......ปัจจุบันกลายเป็นสถานที่พำนักของเจ้าของบ้าน พ่วงด้วยแขกไม่เต็มใจหมาดๆมาอีกคน......
......ไม่สิ......
......หนึ่งตัวต่างหาก......
“แง่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”ส่วนทางด้านจิ้งจอกสาวก็ฟัดกับตุ๊กตาหมียัดนุ่นจนขาดวิ่นไปแล้ว ด้วยกรงเล็บคมๆและฟันแหลมๆของเธอ
“ทำไมๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมต้องเป็นไอ้ขี้เก๊กนั่น”เฮราฟัดตุ๊กตาหมีที่น่าสงสารจนเยิน แต่เท่านั้นยังไม่สาแก่ใจของจิ้งจอกเก้าหางอย่างเธอเท่าไหร่นัก เธอเลยปาไอ้ตุ๊กตาที่มันเหลือแต่ซากแล้วลงกับพื้น แล้วใช้เล็บกระชากๆๆๆๆจนนุ่นปลิวว่อนไปทั่วห้องนอน
ส่วนจะถามว่าห้องนอนของใครนั้นเธอก็ไม่รู้หรอก ไม่คิดจะสนใจด้วย รู้แค่ว่าไม่ใช่ห้องนอนของไอ้นักล่างี่เง่าเท่านั้น เพราะในห้องค่อนข้างจะจัดอย่างเรียบง่าย เตียงเล็กๆที่ริมหน้าต่าง ชั้นหนังสือที่มีสะอาดสะอ้านไร้รอยฝุ่น ตุ๊กตากระจุกกระจิกสองสามตัวที่หัวนอนเป็นที่ระบายอารมณ์ของเธอได้เป็นอย่างดี
“ทำไมต้องเป็นมัน แฟ่!!!”เฮราขู่ฟ่อ หางทั้งเก้าพองฟูเมื่อคิดถึงวีรกรรมสุดแสบที่ทำกับเธอเอาไว้ หูสีเงินทั้งสองกระดิกดุ๊กดิ๊กเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินขึ้นมา
แกร๊ก
เฟี้ยว~
ทันทีที่ประตูแง้มออกมา เฮราก็ซัดหนังสือเล่มหนึ่งใส่ทันทีโดยไม่ต้องมองด้วยซ้ำ
“จ๊าก!!!!!!!!”
ผลุบ
แปะ
หนังสือทะลุผ่านร่างของภูติน้อยไปชนแปะเข้ากับกำแพง
“เจ้า...ภูติของมันนี่”เฮราขมวดคิ้ว
“แหะๆ ตื่นเร็วจังนะฮะเฮราซัง”ภูติน้อยหน้าซีด
“มีธุระอะไร”เฮราถาม เสียงเริ่มอ่อนลง
“นายท่านเรียกไปหาที่ห้องอาหารฮะ”
แฟ่!
แค่คำว่า “นายท่าน” ออกจากปากเท่านั้นแหละ เฮราก็ได้กลายสภาพเป็นจิ้งจอกคลั่งเรียบร้อย หางทั้งเก้าฟูฟ่องตั้งชัน แถมมีลูกไฟติดที่ปลายหางอีกต่างหาก
“เง้อ ผมไม่ผิดน้า~”ภูติน้อยร้อง
......ใช่......
......คนที่ผิดคือมันคนเดียว......
......ซิริส ฟอร์ด!!!......“ช้าจริง”ซิริสพึมพำ
ปัง!
“ถ้างั้นก็ไม่ต้องรอเซ่! ฟ่อ!!!”เฮราเดินแยกเขี้ยวเข้ามาในห้องครัว“หุบปากน่ายัยปิศาจบ้า คิดว่าอยากนักงั้นสิ”ซิริสแบะปาก
“แล้วรอทำไมเล่า แบร่!!!”เฮราแลบลิ้นใส่
“ชั้นต้องไปรับงานว๊อย!!! ไม่งั้นก็ไม่มาเสียเวลานั่งรอคุณเธอหรอก!!!”ซิริสว๊ากกลับภูติน้อยได้แต่มองการโต้เถียงของคนทั้งสองอย่างสับสน เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคนมาดมากสุดๆอย่างนายเหนือซิริสถึงได้ตวาดกลับได้ถึงขนาดนี้ มาดนิ่งๆที่มักจะมีอยู่เสมอหายไปหมด ซิริสในตอนนี้ดูโกรธเกรี้ยวรุนแรงจนขนาดภูติน้อยที่ซิริสสนิทด้วยยังหวาดกลัว
......ภายใต้ใบหน้านั้น...ยังมีอีกกี่ใบหน้ากันแน่นะที่เราไม่เคยเห็น......
จนตอนนี้ ภูติน้อยชักไม่แน่ใจแล้วว่าตนรู้จักนายเหนือหัวของตนเองดีพอ
แกร๊ก!
“โอ๊ย จะทำอะไรน่ะ ปล่อยนะ!!!”เฮราดิ้นพล่าน
“หุบปากแล้วอยู่นิ่งๆ! อย่าให้ชั้นหมดความอดทนนะ!!!”ซิริสตวาด ร่างสูงกำลังจับๆดูเสื้อผ้าสีขาวของเฮราอย่างใช้ความคิด
“ก็ปากข้า แล้วจะทำไม!”
“ว๊อย! พอกันที!!!!!”
ปัง!
ซิริสทุบโต๊ะไม้อย่างแรง และไม่น่าเชื่อที่โต๊ะไม้นั้นถึงกับหักออกเป็นสองท่อนคามือของซิริส การที่เจ้าตัวออกแรงแบบไม่ยั้งขนาดนี้แสดงว่าสติขาดจริงๆเสียแล้ว
“ชั้นจะไม่ทนเธออีกต่อไป! ธันเดอร์ส!!!!!”เปรี๊ยะ!
“อ๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”จิ้งจอกสาวร้องเสียงหลง เมื่อจู่ๆปลอกคอที่สวมอยู่ก็ปล่อยกระแสไฟฟ้าที่รุนแรงออกมา
“อย่าลืมว่าตอนนี้ชีวิตเธออยู่ในกำมือของชั้น ถ้าทำให้ชั้นหงุดหงิดเมื่อไหร่ก็ต้องโดนแบบนี้ล่ะ”ซิริสยิ้มเย็น ประกายแห่งความเหี้ยมโหดแผ่ออกมาจากร่างจนแม้กระทั่งภูติน้อยยังอ้าปากค้าง ตัวสั่นงั่นงก
“น...น...นา...นายท่าน”ภูติน้อยคราง แต่ดูเหมือนซิริสจะโกรธจัดจนไม่ได้ยินเสียงเรียกเสียแล้ว
“จะฆ่าเธอตอนนี้น่ะ...มันง่ายมากเลยนะยัยจิ้งจอก”ซิริสเอ่ยเสียงเย็น ร่างสูงก้มลงมองเฮราที่ล้มลงไปกับพื้นด้วยกระแสไฟฟ้า ตัวชาดิกจนขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียวแก้ง...แก้ง...แก้ง...
“อ๊ะ!”ซิริสสะดุ้ง ดวงตากลับมาเป็นแบบเดิมอีกครั้งด้วยเสียงเตือนของนาฬิกาลูกตุ้มที่มุมห้อง“อ...อุก...แฮ่กๆๆๆ”ซิริสหอบหายใจ ใบหน้าดูทรมานเหลือแสน
......อีกแล้ว......
......เราลืมควบคุมอารมณ์อีกแล้ว......
“แฮ่ก...แฮ่ก”ลมหายใจของซิริสเริ่มกลับมาเป็นปรกติอีกครั้ง คราวนี้เด็กหนุ่มถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไปบ้าง
......ยัยปิศาจจิ้งจอก!!!......
......ตายล่ะวา...มันจะตายรึยังเนี่ย......“อ...อือ”เฮราครางออกมาเบาๆเมื่อซิริสหยุดกระแสไฟฟ้า
......ยังไม่ตายนี่นา...อึดดีแฮะยัยจิ้งจอกนี่......
“คราวหน้าอย่าคิดจะยั่วชั้นอีก...ไม่งั้นชั้นไม่รับประกันความปลอดภัยเธอแน่”ซิริสขู่สำทับ แต่ทุกคำพูดล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องจริง “ทีนี้อยู่นิ่งๆแล้วฟังเงียบๆ ชั้นจะต้องไปรับงานที่ร้านเหล้า “ครอส สวอร์ด” ของไอ้ล่ำบึ๊กแบล็คนั่น แล้วเธอต้องออกไปกับชั้นด้วย ไม่งั้นชั้นไม่มานั่งรอเธอหรอกยัยจิ้งจอก”
“ภูติน้อย เจ้าเฝ้ายัยจิ้งจอกไว้ที่นี่ เดี๋ยวชั้นไปเอาของหน่อย”ซิริสหันไปทางภูติน้อย ซึ่งเขาสังเกตได้เลยว่ามันรีบหลบสายตาเขาอย่างรวดเร็ว
......เฮอะๆ...ก็นั่นแหละนะ......
......เพิ่งเห็นฉากแบบนั้นไปหมาดๆ...คงตกใจ......
ปัง
ร่างสูงหายออกไปจากห้อง พร้อมๆกับที่ความตึงเครียดในห้องถึงจุดขาด
ฮวบ!
ร่างของภูติน้อยถึงกับเข่าอ่อนหมดแรงลงไปนั่งกับพื้น ใบหน้ายังคงไร้สีเลือดและริมฝีปากสั่นระริก
“เฮ...เฮราซัง”ภูติน้อยคราวกระซิบ
กึกๆ
ร่างของจิ้งจอกสาวสั่นระริก ดวงหน้าหวานนั้นดูตกตะลึงปนหวาดกลัว
......เกือบไปแล้ว......
......ถ้ามันหยุดสายฟ้าช้ากว่านี้อีกนิดเดียว...เราคงไม่รอดแน่............พลังเวทย์ถึงขนาดนั้น...ทำไมถึงได้......
......ซิริส ฟอร์ด......
......หมอนั่น...เป็นใครกันแน่!!!......
_______________________________________________________________